poniedziałek, 24 sierpnia 2015

Wytyczne to nie ustawa i z ich powodu odmawiać pomocy w związku z pobieraniem nauki nie wolno

W dniu 12 sierpnia 2015 r. uczestniczyłem w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w trzech rozprawach ze skarg trzech oficerów JW 2305 w Warszawie (Grzegorza M., Ireneusza J. oraz Szymona M.) na decyzje Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych odmawiające udzielenia im pomocy w związku z pobieraniem nauki. Pomoc taką przewiduje przepis art. 52 ust. 4 ustawy pragmatycznej żołnierzy zawodowych, stanowiący że może być ona udzielona wyłącznie w przypadkach, gdy poziom i kierunek nauki są zbieżne z wymaganiami kwalifikacyjnymi na zajmowanym lub na planowanym do wyznaczenia stanowisku służbowym. W tych konkretnych sprawach powodem odmowy udzielenia pomocy, jak wynikało z decyzji organu II instancji, były „Wytyczne Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych do działalności kadrowej w podległych jednostkach wojskowych w 2014 r. oraz kierunkami na 2015 r.” przewidujące, że refundacja kosztów ponoszonych przez żołnierzy na naukę poza systemem szkolnictwa wojskowego może wyłącznie nastąpić w przypadkach kształcenia w specjalnościach w których nie kształcą uczelnie wojskowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargi oficerów uchylił we wszystkich sprawach rozpoznawanych tego dnia (poza sprawami w których uczestniczyłem była rozpoznawana jeszcze jedna analogiczna skarga oficera) decyzje wydane w II instancji przez Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych oraz poprzedzające je decyzje wydane w I instancji przez Dowódcę JW 2305 w Warszawie. Wyroki będą z uzasadnieniem opublikowane w bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl i należy ich wyszukiwać pod sygnaturami akt: II SA/Wa 93/15, II SA/Wa 95/15 i II SA/Wa 96/15. Istota rozstrzygnięcia sądu sprowadzała się do tego, że odmowa jest usprawiedliwiona tyko wtedy, gdy w sprawie nie zaistniały przesłanki określone w art. 52 ust. 4 ustawy pragmatycznej, a nie wtedy gdy np. nie zaistniały przesłanki ustalone choćby przez najwyższego dowódcę w wytycznych. Ot taki szkolny błąd dowódców.

piątek, 23 stycznia 2015

Sąd Najwyższy koryguje wyrok w sprawie Marka D.

Wyrokiem dnia 20 maja 2014 r. (który doręczono w dniu 23.01.2015 r.) Sąd Najwyższy w Warszawie, sygn. akt. I UK 432/13 uwzględnił skargę kasacyjną Marka D. i uchylił w całości wyrok Sądu Apelacyjnego w B. przekazując tę sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Sprawa Marka D. była już sygnalizowana w poście z dnia 15 marca 2014 r. Okazało się, że przynajmniej w jednej kwestii (w skardze kasacyjnej sygnalizowano w formie zarzutów ich dwie) rację przyznano Skarżącemu. Nie może być bowiem tak, aby podstawę wymiaru emerytury wojskowej stanowiło jedynie uposażenie zasadnicze żołnierza, należne mu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby na zajmowanym przez ubiegającego się o emeryturę stanowisku służbowym, bez dodatków o charakterze stałym czy bez miesięcznej równowartości dodatkowego uposażenia rocznego. No i dobrze.