sobota, 2 września 2017

A jednak cenzura ...

Sygnalizowałem w jednym ze wcześniejszych postów, że Wydawca Glos znanej prawniczej firmy wydawniczej wstrzymał ich "zamawianie", chociaż ich de facto do tej pory nigdy ode mnie nie zamawiał, bo glosy już napisane do wyroków i uchwał sądów polskich przesyłałem do niego z propozycją publikacji i zazwyczaj były przyjmowane bez kręcenia nosem. Nastąpiła w tym zakresie zmiana stanowiska Wydawcy, więc ostatnio zapytałem w mailu, czy wypowiada mi się w taki oto sposób (przez "wstrzymanie zamawiania") umowę ramową, która mnie z tym Wydawcą łączyła. W odpowiedzi otrzymałem wiadomość: "Szanowny Panie, moja wcześniejsza informacja nie stanowiła wypowiedzenia obowiązującej umowy. Wynikała ona z pewnych ograniczeń, jakie zostały wprowadzone generalnie przy zamówieniach nowych materiałów. Jeśli chciałby Pan zaproponować orzeczenie do zglosowania, proszę o przesłanie takiej propozycji z uzasadnieniem. Każda propozycja zostanie przeze mnie zweryfikowana pod kątem popularności wśród klientów. Pozdrawiam serdecznie, Justyna (...) Wydawca Glos ... A więc jednak cenzura i w dodatku w złym guście. No cóż trzeba będzie uruchomić własną glosatornię, bo możliwości tej korporacyjnej właśnie ujawniły, że ambicją Wydawnictwa jest określanie co powinni czytać prawnicy i osoby prawem zainteresowane, a jakich materiałów do publikacji dopuszczać nie wolno."Dobra" zmiana zamanifestowała swą obecność także na tej łączce... Co to ma wspólnego z problemami służb mundurowych? No przecież ma, bo ruszyła właśnie akcja "nowa wysokość emerytury i policyjnej renty inwalidzkiej oraz rodzinnej" i krytykować sądów w tych sprawach nie będzie wolno.

Wnioski o zabezpieczenie roszczenia możliwe do zgłoszenia sądowi

Podczas redagowania odwołań od decyzji ZER MSWiA obniżających świadczenie doszedłem do wniosku, że w odwołaniach należy dopisać wnioski uzupełniające kierowane do sądu, a mianowicie wnioski o zabezpieczenie roszczenia ustalenia prawidłowej wysokości świadczenia wynikającej ze słusznego prawa, a nie z niby - ustawy z 16 grudnia 2016 r. czy tej z 2009 r., do czasu aż o wysokości tego świadczenia orzeknie prawomocnie sąd. Przy okazji wniosków o zabezpieczenie roszczenia przez nakazanie wypłaty emerytury policyjnej w wysokości wcześniej ustalonej (przed ostatnią zmianą) trzeba wykazywać w tym "interes prawny" a nie interes faktyczny. Interes taki trzeba według przepisów k.p.c. uprawdopodobnić w odniesieniu do emerytur, ale w odniesieniu do rent już nie. Trzeba tylko wniosek taki sądowi zgłosić w piśmie procesowym. Można go zgłosić jeszcze w odwołaniu, albo odrębnie (i nie za pośrednictwem ZER tylko) wysyłając wniosek wprost do sądu (z informacją kiedy odwołanie od decyzji przekazane zostało do ZER). Wniosek taki sąd musi rozpoznać niezwłocznie a nie ustawić go w kolejkę spraw do załatwienia. Jeśli w odwołaniu skarży się decyzję o ponownym ustaleniu wysokości emerytury lub o ponownym ustaleniu wysokości renty inwalidzkiej (także rodzinnej), trzeba zamieszczać w piśmie (lub jeszcze w odwołaniu) dwa odrębne wnioski, jeden dla emerytury drugi dla renty, a jeśli doręczono tylko jednaądecyzję (dotyczącą emerytury lub dotyczącą renty) jeden wniosek w sprawie zabezpieczenia roszczenia co do emerytury lub odpowiednio, co do renty. Ja redaguję takie wnioski w sposób który przedstawiam, jednak możliwe tu są oczywiście modyfikacje (czynione w intencji by wnioski zredagować możliwie najlepiej). W razie decyzji obniżających świadczenie emerytalne piszę:

"... na podstawie art. 730 § 1 k.p.c. w zw. z art. 7301 § 1 k.p.c. w zw. z art. 732 k.p.c. wnoszę o udzielenie zabezpieczenia roszczenia poprzez nakazanie organowi rentowemu, aby wypłacał Odwołującemu się świadczenie w wysokości wynikającej z decyzji poprzedzającej decyzję skarżoną niniejszym odwołaniem do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego zainicjowanego wniesieniem niniejszego odwołania. Przepis art. 2 ust. 3 zdanie drugie, przewiduje, że wniesienie w terminie odwołania od decyzji ustalającej prawo do świadczeń, o których mowa w art. 15c ustawy zmienianej w art. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin”, opublikowanej w Dz. U. z 2016 r. poz. 2270, nie wstrzymuje jej wykonania (wykonywaniu mają podlegać od 1.10.2017 r. decyzje nie zweryfikowane przez sąd). Jednakże organ rentowy został upoważniony (art. 2 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r.) wyłącznie do wznowienia postępowania w przedmiocie ponownego ustalenia wysokości świadczeń, o których mowa w art. 15c cyt. ustawy, a nie do ustalania na nowo prawa do świadczenia. W tym właśnie trybie została wydana zaskarżana decyzja o ponownym ustaleniu wysokości emerytury Odwołującego się. Zgodnie z treścią tejże decyzji będzie ona realizowana od 1 października 2017 r., a organ nie planuje, ani nawet nie zamierza oczekiwać z wykonywaniem tej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy objętej odwołaniem przez sąd, to jest do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu w tej sprawie. Interes prawny Odwołującego się w udzieleniu zabezpieczenia przejawia się w rozbieżnej treści przepisów cyt. ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. oraz powołanych przepisach o postępowaniu cywilnym, których stosowanie w sprawach wynikających z decyzji wydawanych w oparciu o w/w ustawę nie zostało wyłączone. Interes ten wyraża się również w prawie Odwołującego się gwarantowanym Konstytucją RP w Jej art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP, to jest prawie do rozpatrzenia Jego odwołania w dwuinstancyjnym postępowaniu sądowym w rozsądnym czasie, bez zwłoki, przy jednoczesnym braku okoliczności przewidywanych dla rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnej. Zasadne jest przy tym oczekiwanie, że rozpatrzenie sprawy Odwołującego się – zważywszy na liczbę około 58000 decyzji podlegających zaskarżeniu do Sądu – wydłuży się ponad zwykła miarę."

W razie wniosku dotyczącego decyzji obniżającej rentę piszę:

"Mając na uwadze, że według art. 2 ust. 4 zdanie drugie ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin”, opublikowanej w Dz. U. z 2016 r. poz. 2270, wniesienie odwołania od decyzji (ustalającej nową wysokość emerytury) nie wstrzymuje jej wykonania, na podstawie art. 730 i art. 732 k.p.c. oraz art. 7531 § 1 pkt 1 i § k.p.c. wnoszę o udzielenie przez sąd zabezpieczenia roszczenia Odwołującego się w kwestii wysokości należnej mu renty inwalidzkiej, przez zobowiązanie organu rentowego do wypłacania Odwołującemu się takiej renty w miesięcznej wysokości 3248,94 zł do czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądowego, ustalonej jeszcze w decyzji organu rentowego z dnia 3.01. 2012 r. o zmianie policyjnej renty inwalidzkiej, gdzie właśnie przyjęto, że renta inwalidzka z tytułu zaliczenia Odwołującego się do grupy I inwalidów, stanowi 80 % podstawy wymiaru i wynosi 3248,94 zł powiększonej o zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 209,59 zł płatny miesięcznie wraz z rentą (m. in. z uwagi na orzeczenie WKL MSWiA w Lublinie nr 632/2011 z 22.11.2011 r. stwierdzające, że Odwołujący się jest inwalidą I grupy niezdolnym do samodzielnej egzystencji i inwalidztwo jego ma charakter trwały), a to zamiast renty w wysokości ustalanej w kwestionowanej tu decyzji o ponownym ustaleniu wysokości renty inwalidzkiej z dnia 6.07.2017 r.; w związku z tym wnioskiem wnoszę o wyznaczenie rozprawy celem rozpatrzenia tego wniosku (art. 7531 § 2 k.p.c.), szczególnie że art. 749 k.p.c. (zgodnie z art. 7531 § 2 zdanie trzecie k.p.c.) nie ma zastosowania, a interes prawny Odwołującego się polega na tym, że organ rentowy był uprawniony do ponownego ustalenia wysokości jego policyjnej renty inwalidzkiej, która przy jego wyliczeniach wynosi 0,00 zł, skoro rentę inwalidzką ustaloną zgodnie z art. 22 zmniejsza się o 10% podstawy wymiaru za każdy rok służby na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b, a ponieważ Odwołujący się został zwolniony przed dniem 1 sierpnia 1990 r., rentę inwalidzką wypłaca się w kwocie minimalnej według orzeczonej grupy inwalidzkiej, czyli w wysokości 0,00 zł. Dyrektywa ujęta w art. 22a ust. 3 dotyczy jedynie tego, że wysokość renty inwalidzkiej (ta ustalana według nowatorskich pomysłów poselskich wedle zasady z art. 22a ust. 1) nie może być wyższa niż miesięczna kwota przeciętnej renty z tytułu niezdolności do pracy wypłacanej przez ZUS z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ogłoszonej przez Prezesa ZUS bo niższa być może lub w ogóle może być zerowa wedle cytowanego zapisu, lecz takie postępowanie organu rentowego koliduje z ustalonym wcześniej prawem Odwołującego się do policyjnej renty inwalidzkiej w wymiarze przewidzianym przez prawo zaopatrzeniowe dla inwalidy grupy I niezdolnego do samodzielnej egzystencji; pozbawienie Odwołującego się należnej mu dotąd renty (w należnej wysokości gwarantującej minimum egzystencji, środki do życia, lekarstwa, opiekę paliatywną, przewozy kilkakroć w miesiącu na szpitala w celu wykonywania dializ nerek, opiekę pielęgniarską itd.) będzie po myśli art. 118a § 1 pkt 3 kodeksu karnego stwarzać podstawy do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej za wskazaną zbrodnię przeciwko ludzkości każdego, kto w takim przestępczym procederze uczestniczy ( jako zamachu skierowanym przeciwko wybranej grupie ludności Państwa Polskiego w celu wykonania lub wsparcia polityki państwa lub organizacji (PIS) poprzez stwarzanie dla osób należących do grupy ludności wyróżnianej poprzez zabieg przewidziany w art. 13b w związku z art. 15c ustawy zaopatrzeniowej warunków życia grożących ich biologicznej egzystencji, przez pozbawienie w szczególności normalnego dostępu do żywności oraz opieki medycznej, które są obliczone na ich wyniszczenie) zagrożonej karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż lat 12, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności."

Wnioski komponują mi się (korelują) z treścią uzasadnienia odwołania, które redaguję lecz formuła ich może być co do szczegółów odmienna. Osiąga się dwa cele poprzez takie wnioski: 1) sąd musi działać szybko i wyznaczyć rozprawę dla rozpatrzenia tylko samego takiego wniosku; 2) jeśli podzieli pogląd wnioskodawcy ten będzie otrzymywać świadczenie w wysokości dotychczasowej, do czasu przynajmniej merytorycznego i prawomocnego, rozstrzygnięcia odwołania. Dla wielu emerytów i rencistów może to mieć znaczenie chociaż w przypadku braku oczekiwanego wyniku w sądzie ZER MSWiA może żądać zwrotu tego co świadczył po 1.10.2017 r., ze względu na zapis w niby-ustawie że wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Tymczasem tyle. Kto zechce sprawę sygnalizowaną rozważy.